Cape Tribulation

We hebben het noordelijkste puntje van onze reis in Australië, Cape Tribulation bereikt! We hebben overnacht in PK's Jungle Village waar Kelly en ik, maar óók pap en mam, al eerder geweest zijn. Het is zoals verwacht verder uitgebreid, maar het zwembad is nog steeds hetzelfde, ook de sfeer is hetzelfde, maar je hebt nu helaas minder snel aanspraak van andere gasten. Op de eerste avond hebben we zelf gekookt (zoals we regelmatig doen) en daar kwamen we 2 zuid-afrikaanse meisjes tegen (Engelse ouders), die met de bus waren gekomen. Na een tijdje met hen gekletst te hebben, hebben we ze aangeboden mee te rijden naar de Croc Tour, want daar wilden ze ook naartoe, maar zonder auto kom je niet ver. Dus we zijn met hen in de Daintree Forest op zoek geweest naar Salties (enorme krokodillen die ook in zout water kunnen leven, de zee is daar dus nóg gevaarlijker), maar die hebben we helaas geen gezien. Redelijk irritant als je op een boot zit met een gast die verteld dat hij dit werk al 30 jaar elke dag doet en precies weet waar ze allemaal zitten. Hij had ook de wildste verhalen over 6 meter lange reuzen, krokodillen die een vrouw in de zee te pakken had gekregen en een die een cassowary te pakken had gekregen, maar voor ons vond hij helaas niets, tja blijft wild hè? Overigens ook geen cassowaries gezien, prehistorische vogels die het meest doen denken aan een gigantische prehistorische kalkoen of een gigantische gekleurde emoe. Het zijn gevaarlijke vogels met klauwen met vlijmscherpe nagels van wel 12 centimeter. Het beestje komt op elke folder, elk reclamebord, elk bord of koelkastmagneet, maar géén in het echie! Het enige interessante dat wij hebben gezien was tijdens de nachtwandeling en dat was een kleine gestreepte possum hoog in de toppen van de bomen én een Boyd's Forest Dragon. Die was overigens wel echt onwijs bijzonder om te zien! Als je je afvraagt hoe filmmakers aan hun draken ideeën komen dan hebben ze waarschijnlijk deze jongen in gedachten gehad! Verder voornamelijk spinnen en krekels, want de rest liet zich niet zien omdat we een ontzettend praatgrage en zenuwachtige Amerikaanse bij ons hadden die het principe van een nachtwandeling niet begreep. Ze bleef maar gillen om die spinnen, maar wat had je anders verwacht in de jungle, alleen schattige koala's?

De volgende dag zijn we 'sportief' gaan doen, ziplinen door de jungle! Het waren geen hele lange afstanden en het ging niet heel hard, maar de mannen waren erg grappig en kundig, ze wisten héél veel over Daintree Forest te vertellen en hun doel is om mensen bewust te maken van al het moois dat ze zien en het daardoor beter te kunnen laten behouden. Daarbij mocht je ook ondersteboven zippen dus dat was helemaal te gek!
Ook hier weer de grootste verhalen over boomkangaroes die er zitten en hoeveel verschillende soorten planten en dieren er voorkomen, maar om echt een keer iets bijzonders te zien moet je er minstens maanden, misschien wel jaren zitten.

Bij PK's heeft Klaas nog lekker gezwommen. Vond hij tenminste, maar het bad lag vól met dode insecten, je moest je er een weg doorheen baden, dus mij niet gezien, ik kan het ook overdrijven hoor, maar met één blik zag ik 3 libelles, 1 meikever en een zwarte waas aan vliegjes, dus tja.
Een boekje lezen in de pub met een $10,- jug is geen straf. Zeker niet als het vervolgens begint te hozen! Lekker gezellig binnen zo.

We hebben de zuid-afrikaanse meiden een lift naar Cairns aangeboden, maar ze hadden de bus al geboekt. Stom genoeg hebben we geen e-mailadressen of zelfs namen uitgewisseld, ik heb geen idee hoe ze heten! En het is nog wel zo handig om connecties in die landen te hebben, jammer... kans gemist!

Via Mareeba (koffieplantages) en Kuranda (Barron Falls) zijn we in Cairns terecht gekomen. Hier hebben we onze laatste avond en morgen vliegen we naar Malapascua in de Filippijnen! Heerlijk een weekje niets, geen tassen pakken, alleen luieren... kan niet wachten... alhoewel we het toch ook wel heel jammer vinden om Australië weer te verlaten...